Feest in Medina del Campo

Drie dagen lang feest in de stad (XXXV Festival Federal de la Cancion Scout) vanwege een 5000-tal Scouts die dit jaar Medina del Campo gekozen hadden als standplaats voor hun jaarlijkse bijeenkomst. Verspreid over heel Medina vonden er op alle plazas allerlei activiteiten plaats; muziek, exposities, kraampjes, theater. Het waren drie prachtige dagen met zon, goedgemutst publiek, onze Scooby stand inclusief een 5-tal Scooby Galgo´s werd druk bezocht door jong en oud.

Wederom vond ik het een opvallend gegeven dat men over het algemeen erg verrast was Galgo´s aan te treffen, in levende lijve en daardoor de mogelijkheid de honden van dichtbij te bekijken, te aaien en te bewonderen. Vooral dat laatste was een genoegen om te ervaren: o, kijk es Galgooo´s!!! Velen waren meteen geïnteresseerd en kwamen snel dichterbij. Ouders met (kleine) kinderen, senioren, jongelui, zelfs galguero´s schonken aandacht aan de honden en een fiks aantal van deze bezoekers was bereid onze brochures zorgvuldig te lezen, hetgeen een belangrijk doel was van onze aanwezigheid op dit feest. Pure promotie, geen verkoop van koopwaar.

Er waren momenten die niet snel vergeten zullen worden:

• een kleutermeisje dat niet weg was te slaan en op haar knietjes bij de honden bleef zitten om hen te aaien
• jongedames die graag met de honden een wandeling maakten over de plaza en door de straten (uiteraard onder begeleiding)
• mannen op leeftijd die spontaan hun walging kenbaar maakten ten aanzien van het ´gebruik´ van de Galgo´s door o.a. leeftijdgenoten en vooral de manier waarop ze werden afgedankt
• de verwonderde maar zeker ook bewonderende blikken tijdens onze wandelingen door de stad, de ene keer hadden we de honden ´bloot´ bij ons, de andere keer droegen de honden hun gedoneerde pyamas/jasjes en kregen onze “mannequins” nog een flinke dosis extra aandacht

En dan een heel bijzonder moment: een man op leeftijd bleef staan bij onze stand en bekeek vol aandacht één van onze Galgo-reuen die we bij ons hadden. Hij bleef stilstaan en de reu ging aarzelend naar de man toe. Ik liet de lijn vieren en wachtte af wat er zou gebeuren. Uiteindelijk duwde de hond zijn snuit tegen de hand van de man en deze gaf hem een liefkozing. Heel subtiel, maar duidelijk zichtbaar. Vanuit onze stand sloeg ook Fermín dit bijzondere moment gade en naderhand verzekerde hij me dat dit met zekerheid de vorige eigenaar van onze prachtige Galgo-kerel was. Tenslotte is Medina del Campo het centrum van jagers die middels gebruik van Galgo´s jagen en als ze toe zijn aan jongere honden, gaan de afdankertjes (hopelijk) vanzelf naar ons asiel.